Künye Günün Haberleri Sitene Ekle Ana Sayfa Yap Üye Ol Üye Girişi İletişim
  KURAN ÇALIŞMALARI     SÜNNET-HADİS     İSLAM DÜŞÜNCESİ     HUKUK-İKTİSAT-FIKIH     USÛL-METODOLOJİ     DİNLER TARİHİ     KİTABİYAT  

Arama

M.Beşir Eryarsoy Hocamızla Demokrasi Üzerine Röportaj

Atasoy Müftüoğlu / Tarihsel Zamanları Etkilemek

Kürşad Atalar'la Toshihiko İzutsu ve oryantalistler üzerine...

İnsan ve İstibdâd / Abdurrahmân Kevâkibî

Düşüncenin Okullaştırılması ve 21.Yüzyılda Müslümanların Geleceği / Kürşat Atalar


Kur'an'ı Anlamanın Şartları / Ayetullah Cevadi Amuli
Kur’an’ın derin ilminden nasiplenmek ve onun yüce marifetini anlayabilmek, Kur’an’ın hakiki öğreticisi ve sonsuz cömertlik sahibi Allah ile bizzat kuracağı kulluk ilişkisi ile mümkün olabilir. Zira “Rahman, Kur’an’ı öğretti” (Rahman, 1-2).
04/06/2011 / 11:38

 Demek ki, Kur’an’ın öğrenilmesi, Allah’ın rahmeti ile birlikte gerçekleşen bir durumdur. Allah’ın özel rahmetine ise, muttakiler nail olur. “Allah’tan korkun (takva sahibi olun), Allah size öğretir” (Bakara, 282). Kur’an diyor ki, eğer siz en güzel elbise olan takva elbisesini (A’raf, 26) kendi ruhunuza giydirirseniz, Allah (c) size ilim bahşeder.

Başka bir yerde ise, şart cümlesi halinde: “Ey iman edenler! Eğer Allah'tan korkarsanız (takva sahibi olursanız) O, size iyi ile kötüyü ayırt edecek bir anlayış verir” (Enfal, 29) buyurur.Kur’an, sadece Arap dilini bilmekle bütün maarifi kavranabilecek sıradan bir kitap değildir. O, kökleri göğün derinliklerine uzanan, ‘ledün’ makamından gelen ve Allah’ın ilim pınarından akan bir kitaptır. O'nun sonsuz ilmine, O'nunla takva üzere ilişki kurmadan vâkıf olmak mümkün değildir. Her ne kadar insanın gözü, kulağı ve diğer duyu organları birer bilgi aracı ise de, ilmin asıl merkezi ve yeri kalpdir. Allah (c), ilm-i ilahîyi sadece muttaki kimselerin kalbine ilka eder ki, onu koruyacak olan da takvadır.Kur’an, takvayı tevbe, sıdk ve ihsan gibi imanın diğer mertebeleri ile eşdeğer görmemektedir. Takvanın dereceleri vardır ve imanın her mertebesinde ayrı bir fonksiyon icra eder. Hidayet de böyledir. Kişinin hidayet mertebesi sahip olduğu takva derecesine göredir. “Allah nezdinde en üstün olanınız, en muttaki olanınızdır.” (Hucurât, 13) ayeti gösteriyor ki, takvanın dereceleri vardır ve kişi sahip olduğu takva derecesine göre diğer insanlara karşı üstünlük elde eder.  Kur’an, takvanın bir mertebesini, imanın esası olarak kabul etmektedir. Bu, farzları ifa etme ve haramlardan sakınma mertebesidir. Genel bir takva mertebesi olan, söz konusu bu derece, herkesin olmazsa olmaz ölçüsünde sorumlu olduğu mertebedir. Kur’an şöyle buyurmaktadır: “Allah, elçisine ve müminlere sükûnet indirdi ve takvâ sözünü tutmalarını istedi.” (Fetih, 26). Genel takva derecelerinden kabul edilen bu mertebe, takvanın en alt mertebesidir. Bir üst mertebe ise ‘takvay-ı has’ adı verilen mertebedir. Bu, müstehabları yapma ve mekruhlardan kaçınma mertebesidir. En üst mertebe ise ‘takvay-ı ehass’ adı verilen mertebedir ki, bu takvaya sahip olan kişi, Allah’tan başka hiçbir şey düşünmez ve kendisi ile Allah’ın dışındaki şeyler arasına mesafe koyar.

Nitekim Allah Taâlâ şöyle buyurmaktadır: “Ey iman edenler! Allah'tan, O'na yaraşır şekilde sakının (takva)” (Al-i İmrân, 102). Bununla birlikte, Allah’a yaraşır şekilde takva sahibi olmak mümkün değildir. Ancak, insan gücünün yettiği kadar takva sahibi olabilir. Bunun içindir ki, Allah (c) şöyle buyurmuştur: “Gücünüz yettiği kadar, Allah’tan sakının (takva)!” (Teğâbün, 16).  Allah (c), Kur’an’ın anlaşılması için tertemiz bir kalbi gerekli görmektedir. O şöyle buyurmaktadır: “O, değerli Kur’an’dır. Korunan bir kitaptadır. Ona ancak temizlenenler dokunabilir.” (Vâkıa, 77-79). Apaçık Arapça olan Kur’an’ın ‘meknûn kitap’ adı verilen bir kaynağı vardır. Kur’an, o kitabın içindedir ve onunla ilişkilidir. Kur’an’ın ilk okuyuştaki manaları maddi temizlenme ile elde edilebilir; fakat onun meknûn olan kitapta yer alan ve lafızların ötesindeki yüce manaları manevî ve kalbî temizlenme olmadan elde edilemez. Kur’an’a fiziken dokunmak da temiz olmayı gerektirir.

 

Aynı şekilde Kur’an’ın derin muhtevası ve bâtını ile irtibata geçmek için de temiz ve sağlam bir kalp/ruh gerekir. İnsan kötü ahlak, ruhi kirlilik ve fikri – itikadi donukluk ve sapmadan uzak durmalı, kalbini ve ruhunu öyle parlatmalı ki, Kur’an’a ayna olabilsin ve onun yüce manalarını orada aksettirebilsin.  Kur’an’ı düşünmeye ve anlamaya muvaffak olan sahabe şu yöntemi uyguluyordu: Hz. Peygamber’den on ayet öğreniyorlardı, o ayetlerdeki manaları ve esasları tam olarak öğrenip hayata geçirmeden başka ayetleri öğrenmeye geçmiyorlardı. (Bihâr, c.89, s.106). Bazen onların kalbinde öyle bir şimşek çakardı ki, onları tamamen değiştirirdi. Hz. Peygamber (s), yeterli dini bilgiye sahip olmayan biri için şöyle demiştir: “Adam bir fakîh olarak geri döndü.” (Bihâr, c.89, s.107). Hz. Peygamber (s) bu sözü “Kim zerre ağırlığınca hayır işlerse onu(n karşılığını) görür; kim de zerre ağırlığınca kötülük yaparsa onu(n karşılığını) görür” (Zilzal, 7-8) ayetini duyan ve “Bu bana yeter!” deyip memleketine dönen kişi hakkında söylemiştir. Çünkü o zat, Rasulullah’ın (s) bir buyruğu ile fakih olmuştu. Çünkü o, hem nazari hem de ameli hikmeti öğrenmiş ve ona bağlılığını ilan etmişti.  Kur’an’ı Anlamanın Önündeki EngellerAllah (c) şöyle buyurmaktadır: “Yeryüzünde haksızlıkla büyüklenenleri ayetlerimden uzaklaştıracağım.” (A’raf, 146).

Yani, bilinçli bir şekilde kendisini büyük gören ve hakka karşı boyun eğmeyen kişinin kalbini dinî hakikatleri anlamaktan alıkoyarım. “Sonra dönüp giderler. Allah onların kalplerini çevirir (hakikatten uzaklaştırır).” (Tevbe, 127). Onlar, içlerindeki zaaftan dolayı ilahi ayetlerden yüz çevirdikleri için, Allah da onların kalblerini Kur’an’ın manalarına kapatır. Böyle kimseler, ne Kur’an’ı anlarlar ne de ondan nasipleri olur. Onlar daima geçici dünyalığı düşünürler.  “Onlar, değersiz dünya malını alırlar.” (A’raf, 169). Yani onlar dünyanın değersiz metaını alır, onun karşılığında ilahî ve temiz akıl ve fıtratı verirler. Bunun sonucunda kalp körlüğü hastalığına yakalanırlar.    Kur’an herkesi şöyle uyarır: Eğer maddi işlerde boğulmuşsanız, o temiz ruhunuzu maddeye gömmüş ve hüsrana uğramışsınız demektir. Aklını ve fıtratını maddi arzular ve hedefler uğruna heba eden, deruni ilham ve hak ile batılı, takva ile kötülüğü ayırdetme yeteneğini de kurutmuş olur. Hiçbir zaman da madde ötesi ile ilgili marifete ulaşamaz ve Kur’an’ı anlayamaz.     Vahyin gerekliliğine inanmayanlar ve peygamberlere karşı çıkanlar, cahil ve mütekebbirdirler. Cahil oldukları için ilmî zihinleri ve tefekkür kaabiliyetleri yoktur. Bu yüzden de peygamberleri anlayabilecek durumda olmazlar. Mütekebbir oldukları için de hakka karşı mütevazı değiller ve aksine ona karşı çıkarlar. Bu kimselerin ne dilleri ilim ve hakikati söyler, ne de kulakları hakkı dinler.

Sadece Kur’an’ın hayat bahşeden ayetlerini dinlememekle kalmıyorlar, başkalarının da onu dinlemesine mani oluyorlar. “Onlar, Kur’an’dan menederler, kendileri de ondan uzak dururlar.” (En’âm, 26). Kendileri ilahi feyizden mahrumdurlar, başkalarını da ondan menediyorlar. “İnkâr edenler: Bu Kur'an'ı dinlemeyin, okunurken gürültü yapın. Belki galip gelirsiniz, dediler.” (Fussilet, 26). Allah Taâlâ, bu insanları içleri boş ve kof olarak nitelendirir. Kalblerine giden hayat suyu kanalı kapalıdır. Bu yüzden içleri çürüktür. “Kalbleri bomboştur.” (İbrahim, 43). Peygamberlerin bütün çabaları, insanın fıtratını açarak ona derin bir gönül, ilmî bir kafa, hakkı dinleyen bir kulak ve hakkı söyleyen bir dil kazandırmak olmuştur. Kâfirler şöyle derler: “Onlar: Ey Muhammed! Senin bizi davet ettiğin şeye karşı kalplerimiz kapalıdır. Kulaklarımızda da bir ağırlık vardır. Seninle bizim aramızda anlaşmamıza engel bir de perde vardır, dediler.” (Fussilet, 5). Nuh (a) da kendi dönemindeki kâfirlerin tekebbür ve kavrayışsızlığını Allah’a şikâyet etmiştir. Nuh (a) şöyle dedi: “Gerçekten de, günahlarını bağışlaman için onları ne zaman davet ettiysem, parmaklarını kulaklarına tıkadılar, (beni görmemek için) elbiselerine büründüler, ayak dirediler, kibirlendikçe kibirlendiler.” (Nuh, 7).  

Allah Taâlâ Kur’an muhalifleri hakkında Hz. Peygamber’e şunu söylemektedir: “Kur’an okuduğun zaman seninle ahirete inanmayanlar arasına gizli bir perde çekeriz.” (İsrâ, 45). Burada şöyle bir soru gündeme geliyor: Kur’an mahza nur olduğu halde, okunduğu yeri karartmak ve perdelemek nasıl mümkün olabilir? Bu perde, nasıl bir perdedir ve neden vardır? Kalp perdesi, günah ve kibirdir. Günah perdedir, kibir ise onun saçakları ve püskülleridir. Zaten bundan daha kötü bir perde de yoktur. İmam Musa b. Ca’fer şöyle demektedir: “Bizzat mahlûkatın kendisinin dışında O’nunla mahlûkatı arasında hiçbir perde yoktur. O, perdesiz bir şekilde gizlidir. O, yüce ve aşkındır.” (eş-Şeyh Saduk, Kitabu’t-Tevhîd, s.179; Bihâr, c.3; 327). Eğer ortada bir perde varsa, o da insanın kibridir. Yine başka bir perdenin asılı olduğunu söylemek gerekirse, o da insanın gururudur. Yoksa O nûr yüzlü ile mahlûkat arsında herhangi bir perde yoktur. Âşık ile maşuk arasında hiçbir perde yoktur,Çekil aradan, sen kendin perdesin ey Hafız!İnsan, kibir ve bencilliğe (hodbinlik) müptela olduğu nisbette, Allah bilirliği (Hudabinlik) zayıf olur. Aynı şekilde Allah’ın elçilerinin getirdiği mesaja kapalı olur ve onların getirdikleri vahiyden de o oranda mahrum kalır.   

   Eğer insan Allah Rasulü’nün sözünü ve Kur’an’ı duymuyorsa, bilmeli ki, günah örtüsü onu perdelemiştir. Onun kavrayışsızlığının şiddeti ise o örtünün kalınlığı nisbetindedir. Kişi ne kadar dünyaya ve günahlara dalarsa o kadar Kur’an’ı anlamaktan uzak düşer. Hayvanî zevklere düşkünlüğü oranında Kur’anî zevklerden mahrum olur. Zira Allah (c) şöyle buyurmaktadır: “Onlar haktan sapınca, Allah da kalplerini saptırdı.” (Saff, 5). “Sonra dönüp giderler. Allah onların kalplerini çevirir (hakikatten uzaklaştırır).” (Tevbe, 127).         Demek ki, Kur’an örtülü, anlaşılmaz ve müphem değildir. Dolayısıyla onun anlaşılmasının önünde böylesi bir engelden söz edilemez. Burada söz konusu olan, kafirlerin ve ehl-i dünyanın kibir ve bencillik örtüsüne bürünmüş olmalarıdır. Kendilerini aşamıyor ve kendileri dışındaki şeyleri anlayamıyorlar. Onların tekebbürüne yaramayan ve dünyevî arzularına hizmet etmeyen her şey onlar için anlaşılmazdır. Allah (c) düşünme kabiliyetinden mahrum olanlar hakkında şöyle buyurur: “Kur’an’ı düşünmüyorlar mı? Yoksa kalplerinin üzerinde kilitler mi vardır?” (Muhammed, 24).  

Tüm bunlardan anlaşılan, kalbin de bir kilidi olduğudur. Eğer bir kalp kilitlenirse, onunla birlikte göz de kapanır ve nurundan eser kalmaz. Kur’an, ayetlerinin anlaşılabilmesi için, kalbin açık olmasını ister. “Allah, kime hidayet etmek istese, onun kalbini İslam’a açar.” (En’am,125). Çünkü Kur’an metninde bir karışıklık ve kapalılık yoktur. Eğer bir sorun varsa, onu insanların kalbindeki kilit ve engellerde aramak gerekir. Allah (c), Rasulü’ne şöyle emrediyor: “Onlara söyle: Her ne kadar ben Kur’an’ı vahiy yoluyla alsam bile, onu okuma ve açıklama işini araştırma, istidlal, düşünme ve deliller aracılığıyla size açıklıyorum. Eğer fıtratınızı bozmamış ve günahlar içinde kaybolmamış iseniz, iman ve salih amelle ilahî ayetleri anlayabilirsiniz.” “De ki: Ben de sadece sizin gibi bir insanım. Ancak şu farkla ki, bana 'sizin ilahınız tek İlahtır' diye vahiyediliyor. Artık kim Rabbine âhirette kavuşacağını umuyorsa, makbul ve güzel işler işlesin ve sakın Rabbine ibadetinde hiç bir şeyi O’na ortak koşmasın.” (Kehf, 110).  

Kur’an’ı Anlamada TekâmülAllah’ın elçileri, selim bir fıtrat ile dinin esaslarını ve maarifini anlasınlar diye insanların akıl ve fikir hazinelerini harekete geçirmek ve coşturmak için gelmişlerdir. Peygamberlerin sonuncusu Hz. Muhammed (s) de son mucize Kur’an ile en yüce, en derin ve en ince ilahî bilgileri, “sonsuz kudret sahibi hükümdardan” (Kamer, 55) ve ‘ledün’ makamından, insanlara armağan olarak getirmiştir. Kur’an ayetleri, mucizevî ilahi el tarafından öyle nazmedilmiş ki, dünya durduğu sürece, onun nuranî bilgileri insanın yolunu aydınlatacak ve Kur’an’ı anlama her zaman hem keyfiyet hem de kemiyet açısından gelişecek ve artacaktır. İnsanın fıtratı açıldıkça, insan ve kâinat hakkındaki ilim ve aklı geliştikçe Kur’an’ı anlama da o derece gelişecektir. İnsanın bu ebedi kitap hakkındaki kavrayışının gelişmesi, sadece geçmişteki anlamlara yenilerini ilave etmek şeklinde olmayacak, aynı zamanda daha derin ve daha parlak olacaktır.       

   Mesela Allah’ın zaman ve mekândan münezzeh olması konusu, günümüzün ilim erbabınca aşikâr ve bedihî olan bir konudur. Az da olsa ilahî konularda bilgi sahibi olan herkes, Allah’ın, kemiyet, keyfiyet, zaman ve mekân gibi cismanî özelliklerden beri olduğunu bilir. Bugün bu konu, pek çok kimse için gayet açık bir konu iken İslam’ın ilk döneminde böyle değildi. Hatta o vakit nazarî konulardan sayılıyordu. Merhum Kuleynî’nin naklettiğine göre İmam Sâdık, bir duvara yaslanıp oturmuştu. O sırada Zürare, Tevhide dair meselelerden birinden bahsederken, Allah’ın zaman ve mekâna bağlı olduğunu ihtiva eden bir söz söyledi. Bu sözü duyar duymaz İmâm Sâdık doğruldu ve “Zürâre, muhal olanı söylüyorsun; saçmalıyorsun!” dedi. (Bihâr, c.54, s. 160).       

     İmâm Sâdık’ın Zürâre’ye söylediği husus, bu gün aşikâr olan konulardandır. Bu gün ilahî konularda acemi olanlar bile, Zürâre’nin o dönemde düştüğü hataya düşmez. Bunun sebebi, şartların iyileşmesi ve insanlığın Kur’an hakkındaki bilgisinin genişlemesidir. İslam tarihi boyunca müfessirlerin görüşlerine bakılırsa bu durum daha da açığa çıkar. İhlas sûresi ile Hadîd sûresinin ilk ayetlerinden olan “Evvel O’dur, Âhir O. Zahir O’dur, Batın O! O her şeyi hakkıyla bilir… O, kalplerde olanı bilir.” (Hadîd, 3-6). ayetlerinin nüzulü hakkında hem Kuleynî hem de Şeyh Saduk’un naklettiğine göre İmâm Zeyn el-Âbidîn şöyle demiştir: “Allah (c), âhir zamanda malayani konularda derin düşünen ve kılı kırk yaran insanların olacağını bildiği için, İhlâs sûresi ve Hadîd sûresinin “O, kalplerde olanı bilir.” ifadesine kadarki kısmı indirdi. Kim bu ayetlerde sözü edilen ilahî konuların peşine düşer ve onları çok irdelerse helak olur.” (Kâfî, c.1, s. 91).     

Kur’an ve Rivayetlerin Anlaşılmasında Nakilci GörüşRivayetlerin anlaşılmasında nakilciler şu görüşü savunurlar: Biz İslam’ın ilk dönemindeki sıradan veya orta seviyedeki Müslümanların anlayışına tabi olmalıyız ve onlar rivayetlerden ne anladılarsa biz de onu anlamalı ve onunla amel etmeliyiz. Bu, sadece rivayetler için değil Kur’an için de kabul edilebilecek bir görüş değildir. Zira anlamalar ve kavrayışlar farklıdır. İlahî vahiy gayb semasından inen rahmet yağmuru gibidir. Müfessirlerin kalpleri ise birbirinden farklı kaplar gibidir ki, herkes kendi ölçeğine göre o yağmurdan pay alır. Gerek Kur’an gerekse Ehl-i Beyt’in rivayetlerindeki engin marifeti, halefler, seleflerine nisbeten daha derin ve geniş bir şekilde anlayabilirler. Ayrıca ilahî ayetler öyle bir özelliğe sahiptir ki, her anlam mertebesi bir üst anlama yol açabilir.        

  Bir hadiste bildirildiğine göre cennetin dereceleri Kur’an ayetleri sayısıncadır. (Bihâr, c.92, s.188). Emîru’l-Mu’minîn Hz. Ali, oğlu Muhammed b. Hanefiyye’ye şöyle dedi: “Cennette Kur’an okuyana şöyle denir: Oku, yüksel!” (Nehcu’l-Belağa, 189. hutbe). Eğer Kur’an okuyucusu bir ayetten on mesele anlıyorsa on derece yükselir. Eğer bin mesele anlıyorsa bin derece yükselir. Demek ki, hem Kur’an’ı anlama dereceleri sonsuzdur hem de cennet. Ve cennetin dereceleri Kur’an’ın derecelerine denktir. Bu durum sadece Kur’an için değil, Ehl-i Beyt’in hadisleri için de geçerlidir. Zira hadislerin ana kaynağı da Kur’an’dır. Ehl-i Beyt özel yollarla onları Kur’an’dan istinbat etmiş ve İslam ümmetine öğretmiştir. Bu yüzden o hadislerle tartışmasız amel edilir. Bazı hadislerin bir kısım mertebeleri vardır ki, herkesin onları anlaması mümkün olmayabilir. Zira sadece peygamberler, melekler, Ehl-i Beyt'in ilmi masumiyetine dayanan dereceler ve kalpleri ilahî takva ile sınanmış olan mü’minler tarafından anlaşılabilir. (Bihâr, c.7, s. 208).

Kur’an, sadece Arap dilini bilmekle bütün maarifi kavranabilecek sıradan bir kitap değildir. Onun sonsuz ilmine, onunla takva üzere ilişki kurmadan vâkıf olmak mümkün değildir.Kur’an’ı düşünmeye ve anlamaya muvaffak olan sahabe şu yöntemi uyguluyordu: Hz. Peygamber’den on ayet öğreniyorlardı, o ayetlerdeki manaları ve esasları tam olarak öğrenip hayata geçirmeden başka ayetleri öğrenmeye geçmiyorlardı.Büyüklenenler, içlerindeki zaaftan dolayı ilahi ayetlerden yüz çevirdikleri için, Allah da onların kalblerini Kur’an’ın manalarına kapatır. Daima geçici dünyalığı düşünen bu kimseler, Kur’an’ı anlamazlar.Eğer bir kalp kilitlenirse, onunla birlikte göz de kapanır ve nurundan eser kalmaz. Kur’an, ayetlerinin anlaşılabilmesi için, kalbin açık olmasını ister. 

Kurani Hayat dergisi

26 Yorum

Diğer Haberler

İlahi Motivasyon ; Duha Sûresi

Kur'an-ı Kerim Açısından İman-Amel İlişkisi / Doç.Dr.Murat Sülün

Müftüoğlu : Kur'an'a Yeni Bir Okuma Gerek

Kur'an'ı anlama faaliyetinin kavramsal araçları / Erhan Koç

İhsan Eliaçık : Kur'ân yoksulun yanındadır!

“Sâdıku’l-Va’di’l-Emin” ya da “Yaşayan Kur’an” Olmak / Cevdet SAİD

"Bir İman/İnfak;Nifak/Cimrilik Analizi: Sure-i Hadid"

‘Arap Kuranı’ndan ‘Türk İslamı’na; İlahî Kelama Reva Görülenler / Doç. Dr. Fethi Ahmet Polat

Alak Süresi Tefsiri (1) / Âişe Abdurrahman

Kur'an Nedir? / Ferhat Özbadem

Nasıl Bir Tefsir? / Ömer Faruk Karataş

Ashab-ı Cennet ;İki Tercih:Mülkiyyetmi, Nasiplenmekmi? / Ali Uzun

Kur'an'ı Nasıl Anlamalı-Yorumlamalı'ya dair / Ömer Faruk Karataş

Kur'an'ı Anlama ve Tefsir etmede Usûl / Muhammed Reşid Rıza

Kur'an Kıssaları Araştırmaları

Kur’an Tefsirlerindeki Hz. Davud’a Yönelik Zina ve Adam Öldürttürme İftiraları Üzerine / Cengiz Duman

Esmâ-i Hüsnâ'ya Ayinelik Nasıl Olur?

İyilik ve Kötülüklerin Allah'tan Olması Ne Anlam İfade Eder? / Allâme Tabatabai

Said Nursi'ye göre Kur'an'ın Bütün İlahi Sözler ve Semavi Kitaplardan Üstünlüğü / Doç.Dr.Mehmet Refii Kileci

Kur'an'ı Anlamanın Şartları / Ayetullah Cevadi Amuli

Peygamberlik ve İlahlık Sorunu / Seyyid Kutub

Selefin Tefsirdeki İhtilaflarının Mahiyet ve Sebepleri / İbn Teymiyye

Yakup Peygamber Kıssası ve Anakronizm / Cengiz Duman

Kur'an'da Müminlerin Vasıfları / Ömer Faruk Karataş

Kur'an'a Çağdaş Yaklaşımlar / Doç.Dr.Mustafa Öztürk

Kur’an perspektifinden kıssa/olay bütünlüğü unsuruna bakış / Cengiz Duman

Bir Eylem olarak "Akletmek" / Erhan Koç

Küfr Kavramının İç Yapısı / Prof.Dr.Toshihiko İzutsu

Kur'an'ın sosyolojik prensipleri ve Batı medeniyeti ile mukayesesi / Prof.Dr.Suat Yıldırım

Kur'an Tefsirinde Yanılgı Sebepleri ve Korunma Yolları (PDF) / M.Vehbi Dereli

Fizilali'l-Kur'an'da İman / Murat Kayacan

Hayatı ve Kitabı Sünnetullah'a Uygun Bir Zihin ve Kimlik İnşası İçin Okumalıyız / Bahadır Kurbanoğlu

Toplumsal Değişim ve Ulûl'elbab / Murat Aydoğdu

Kur'an Kıssalarında Tarihsellik Unsurları 2- Kronoloji / Cengiz Duman

Kur'ân'a En Yakın Dönemi Öncelemek-4 / Bülent Şahin Erdeğer

İslahi'nin Ana Çalışmalarına Kısa Giriş / Abdurrauf

Tarihte Kur'an'ın Önüne Geçen Yöntem Arayışları / Fevzi Zülaloğlu

Kur'an'ı Kerim'in Atomcu ve Bütünsel Tefsiri / Muhammed Bâkır es-SADR

Kur'ân'ı Nûzul/Davet Sürecinde Anlamak-3 / Bülent Şahin Erdeğer 

Kur'an'a Dönüşte Vahyin Oturduğu Zemini Tanımak-2 / Bülent Şahin Erdeğer 
   
YAZARLAR  

Erhan Koç

Cengiz Duman

Mustafa Büyüksoy

Ömer Faruk Karataş

Adem İnce

Ferhat Özbadem

Nurullah Erkoç

Kalem sûresinde "Bahçe Sahipleri" kıssası
29/01/2014 - 10:36

SÖYLEŞİ  

'Türkiye İslam'ı sekülerleştirmemeli, sekülerliği İslam'laştırmalı' Mevlana Vahiduddin Han

Hindistanlı düşünür ve barış eylemcisi Mevlana Vahiduddin Khan geldiği Türkiye'de Timetürk'ün sorularını cevaplandırdı. Khan: 'Türkiye İslamı sekülerleştirmemeli, sekülerliği İslamlaştırmalı' dedi.

EDİTÖRDEN  

Islah ve İhya : Fikribeyan 3 yaşında

Mümin olmak: Bize bazı belli başlı görevler üstlenmemizi gerektirir. Bu görevler zaman ve şartlar ekseninde Öncül olma yönünden değişiklik gösterir. Çağımız putperestliğinin Doğu. Batı, Asya, Afrika gibi değişik coğrafyalarda değişik tezahürlerini görmemizi ve tahlil etmemizi iletişim araçları vasıtası ile kolayca tahlil etmemizi değerlendirmemizi sağlamaya yönelik ciddi bir iletişim çağı olduğu hesaba katılırsa biz Müslümanların bu iletişimden ve onun getirilerinden faydalarından mesul olduğumuz gerçeğini bize yansıtır.

İKTİBAS  

Prof.Dr.Yasin Aktay

Prof.Dr.Saffet Köse

Prof.Dr.Şinasi Gündüz

M.Beşir Eryarsoy

Prof.Dr.Ahmet Ağırakça

Prof.Dr.Tahsin Görgün

Prof.Dr.İbrahim Sarmış

Prof.Dr.Sönmez Kutlu

Prof.Dr.Hayri Kırbaşoğlu

Muhammed Abid Cabiri

M.Muhtar eş-Şankiti

Dr.Muhammed Ammara

"SÖMÜRGECİLİĞİN KEŞİF YOLU" ORYANTALİZMİN KLASİK SOSYOLOJİYE ETKİLERİ
05/02/2010 - 17:07

VİDEOLAR  

Şehid Seyyid Kutub belgeseli (Video)

"Gelenek ve Modernite arasında İslam" Ebubekir Sifil - R.İhsan Eliaçık (1)

"Gelenek ve Modernite arasında İslam" Ebubekir Sifil - R.İhsan Eliaçık (2)

"Gelenek ve Modernite arasında İslam" Ebubekir Sifil - R.İhsan Eliaçık (3)

"Gelenek ve Modernite arasında İslam" Ebubekir Sifil - R.İhsan Eliaçık (4)

"Gelenek ve Modernite arasında İslam" Ebubekir Sifil - R.İhsan Eliaçık (5)

 
 
Künye Günün Haberleri Sitene Ekle Ana Sayfa Yap Üye Ol Üye Girişi İletişim

Copyright © 2009 FİKRİ BEYAN
Sitemizdeki yazı, resim ve haberlerin her hakkı saklıdır.
İzinsiz, kaynak gösterilmeden kullanılamaz